Osełki z otworem do podwieszania w kulturach stepowych późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza

Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie i próba charakterystyki jednego z najbardziej typowych elementów inwentarza późnobrązowych i wczesnożelaznych zespołów grobowych społeczności stepowych Północnego Nadczarnomorza i Wielkiej Niziny Węgierskiej, jakim były osełki z otworem do podwieszania. Pierwszą część pracy zajmuje próba klasyfikacji tego typu zabytków oraz próba wychwycenia i prześledzenia ewentualne zachodzących między nimi chronologiczno-typologicznych zależności. Drugi rozdział omawia zróżnicowanie kulturowe osełek z otworem. Ostatni rozdział podejmuje zagadnienia ogólne, takie jak sposób noszenia, surowiec i technika wykonania podwieszanych osełek.