Tajemnice pól popielnicowych

Autor podjął próbę opisania i zrozumienia fenomenu, jakim było pojawienie się w drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. licznych cmentarzysk. Przyczyn tego procesu autor upatruje w przemianach, które zaszły w obrzędowości pogrzebowej oraz wyobrażeniach eschatologicznych na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. Ich skutkiem było upowszechnienie ciałopalenia. Ogień stał czynnikiem niezwykle doniosłym podczas obrzędu pogrzebowego - był kluczowym narzędziem przeprowadzania zmarłego do zaświatów, czyli umożliwiał przezwyciężenie śmierci biologicznej. Została ona podporządkowana śmierci rytualnej, stanowiącej znamienną cechę obrzędów przejścia. Upowszechnienie się takiego obrazu śmierci i idące za tym przemiany kulturowe znalazły odzwierciedlenie w mitologii z tego okresu.