Niemiecki obóz kwarantannowy w Zegrzu 1918 r.

Książka niniejsza opisuje historię ośrodka kwarantannowego dla byłych niemieckich jeńców wojennych. Został on utworzony pod koniec I wojny światowej przez niemieckie władze okupacyjne w twierdzy Zegrze i w garnizonie Jabłonna (dziś Legionowo). Umieszczeni tam byli jeńcy został zwolnieni z niewoli rosyjskiej po zawarciu w marcu 1918 r. traktatu pokojowego w Brześciu. Wraz z Niemcami do Zegrza i Jabłonny przyjechali ich sojusznicy - żołnierze tureccy i bułgarscy. Kwarantanna miała posłużyć odbudowie ich "ciała i ducha" głównie za sprawą zajęć grupowych i festynów sportowo-rozrywkowych. Po dwóch, trzech tygodniach wyjeżdżali do ojczyzny. Ośrodek w Zegrzu funkcjonował osiem miesięcy, tj. do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości. Jego międzynarodowy charakter oraz duża skala (ok. 50 tysięcy jeńców) sprawiły, że pełnił istotną, ponadlokalna rolę w strukturach niemieckiej armii na Wschodzie.