Wolfschanze - las, beton i miny

Wśród kilkunastu miejsc w Europie, przygotowanych do ukrycia polowego stanowiska dowodzenia centralnych władz III Rzeszy, główną rolę odegrał obiekt o kryptonimie "Wolfschanze", czynny w latach 1941-1945 w Gierłoży koło Kętrzyna. W niemieckich planach miał pełnić służbę tyłową przez drugą połowę 1941 r. Jednak fiasko podboju ZSRR i utrata inicjatywy w wojnie sprawiły, że Hitler i jego najbliżsi współpracownicy najwięcej czasu w latach światowego konfliktu, nie licząc Berlina, spędzili w lesie gierłoskim. W czasie wojny dokonano rozbudowy całego kompleksu. Wzmocniono też kosztowny i nieustannie angażujący kilka tysięcy ludzi system ochrony stanowiska, obejmujący jego garnizon i fortyfikacje, a także lotnisko oraz pozycje artylerii przeciwlotniczej i wojsk radiotechnicznych. Ostatnim etapem rozbudowy była budowa umocnień do odparcia szturmu Armii Czerwonej. Niniejsza publikacja jest pierwszym opracowaniem, które odsłania takie właśnie oblicze "Wolfschanze" i jednocześnie ujawnia dzieje tego obiektu w polskich rękach do 1958 r., zanim stał się dostępną dla wszystkich atrakcją turystyczną.