Strój wilanowski z nadwiślańskiego Urzecza. Atlas Polskich Strojów Ludowych

Atlas Polskich Strojów Ludowych to jedna z serii wydawniczych Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Pierwszy zeszyt serii ukazał się w roku 1949. Zgodnie z założeniami serii każdy z zeszytów jest poświęcony jednemu regionowi (lub miastu), a stały układ treści obejmuje takie zagadnienia jak: zarys historyczny rozwoju stroju na badanym obszarze; obecny stan stroju ludowego na badanym obszarze; zasięg badanego stroju (wraz z załączoną mapą); opis i zróżnicowanie stroju męskiego; szczegółowy opis stroju męskiego; opis i zróżnicowanie stroju kobiecego; szczegółowy opis stroju kobiecego; wytwórcy i materiały; tkaniny; zdobnictwo stroju: hafty, koronki, aplikacje, szamerunki; rekonstrukcje. Głównym celem jest jak najszersze opracowanie strojów ludowych występujących w granicach obecnych Polski, zarówno w ujęciu historycznym, jak i współczesnym. Niniejszy zeszyt poświecono strojowi wilanowskiemu z nadwiślańskiego Urzecza. Ubiór ten noszony był na Mazowszu, na Nizinie Środkowo-Mazowieckiej w północnej części Doliny Środkowej Wisły, na terenach zalewowych i obszarach nieco wyżej położonych, które ciągnęły się wzdłuż Wisły na prawym i lewym jej brzegu