Osobliwości miast i dziwy podróży 1325-1354

Ibn Battuta żył w latach 1304-1369, pochodził z Tangeru w Maroku. W wieku dwudziestu jeden lat postanowił odbyć pielgrzymkę do Mekki. Dało to początek jego długiej, ćwierćwiecze trwającej podróży po całym ówczesnym świecie muzułmańskim oraz krajach, do których sięgały wpływy islamu - od Tangeru nad Atlantykiem do Pekinu, stolicy Chin, i od Samarkandy w Azji Środkowej do Timbuktu w głębi Afryki. Ponadto na południu dotarł prawie do Madagaskaru, a na północy prawdopodobnie aż do rzeki Kamy, przy jej ujściu do Wołgi. Podczas pobytu w Indiach zdobył duże uznanie jako uczony w piśmie muzułmanin i sprawował w Delhi przez pewien okres urząd muzułmańskiego sędziego. Niniejsza książka to relacja, nierzadko szokująca, z tych wszystkich wędrówek Battuty.