Kaznodziejstwo bernardyńskie w staropolskim systemie komunikacji społecznej schyłku epoki saskiej

Autor przedstawił mechanizmy funkcjonowania kaznodziejstwa bernardynów - opisał strukturę zgromadzenia w epoce saskiej, warunki pracy duszpasterskiej, relacje łączące zakon z poszczególnymi grupami społecznymi. Zaprezentował również grupę kaznodziejów braci mniejszych: ich dorobek i drogę w zgromadzeniu. Najważniejsza w pracy wydaje się jednak analiza bernardyńskiego przepowiadania w epoce saskiej, m.in. obrazu Boga, kultu maryjnego czy kultu świętych (hagiografii). Podjęta została również próba wskazania roli odwołań do obrazu porządku społecznego, przede wszystkim apologii szlachectwa.