Odbudowa kawalerii liniowej Wielkej Armii po klęsce 1812 roku

Opracowanie stanowi analizę procesu odtwarzania jednostek frontowych (kawalerii liniowej) jazdy Wielkiej Armii po ich kompletnym wyniszczeniu podczas kampanii rosyjskiej. Autor przedstawił prace nad odtworzeniem jednostek kawalerii w ośrodkach zapasowych na terenie Francji oraz Związku Reńskiego, Królestwa Prus i Księstwa Warszawskiego od momentu wyjazdu Napoleona ze Smorgoni do Paryża 5 grudnia 1812 r. do 1 maja 1813 r., kiedy to nowa Wielka Armia rozpoczęła działania pod Lutzen. W kolejnych rozdziałach przedstawiono motywy opuszczenia resztek Wielkiej Armii przez Bonapartego, szczegółowo opisano przebieg jego podróży do Francji, z położeniem akcentów na postoje w Warszawie, Dreźnie i Moguncji, co było bezpośrednio związane z kwestią odbudowy armii; scharakteryzowano stan Cesarstwa Francuskiego na przełomie 1812 i 1813, ze szczególnym uwzględnieniem nowego poboru rekruta; zanalizowano kondycję konnicy francuskiej po klęsce w Rosji, działania cesarza i pierwsze przemiany organizacyjne w Korpusach Kawalerii Rezerwowej, problemy z zakupem wierzchowców; omówiono odwrót jednostek jazdy nad Łabę, gdzie przeprowadzono kluczowe działania, zmierzające do ich odtworzenia; przedstawiono ponadto problem wystawienia kawalerii przez państwa sprzymierzone z Cesarstwem oraz przebieg działań wojennych w kwietniu 1813 r.