Rezydencje biskupów włocławskich w okresie nowożytnym

Celem niniejszej pracy jest ukazanie problematyki związanej z funkcjonowaniem rezydencji biskupich w czasach nowożytnych na przykładzie siedziby biskupów włocławskich. Autorka analizuje przedstawiane obiekty - zamki, pałace i dwory - pod względem architektonicznym, ale przede wszystkim funkcjonalnym. Stało się tak, ponieważ po większości omawianych obiektów nie pozostał w terenie nawet ślad. Obok budynków i zespołów architektonicznych w Raciążku, Wolborzu, Włocławku czy innych mniejszych miejscowościach, w pracy opisano także rezydencje biskupie poza granicami diecezji włocławskiej - w Piotrkowie Trybunalskim i Warszawie.