Kultura przeworska w dorzeczu środkowej i dolnej Bzury. Monografia osadnictwa

W niniejszej monografii studia nad osadnictwem przeprowadzono na obszarze położonym w zlewisku Bzury pomiędzy jej prawobrzeżnymi dopływami Uchanką a Utratą oraz lewobrzeżnymi Nidą i Witonią. Osią obszaru jest dolina Bzury. Wybór taki uzasadnia obecność na tym obszarze wyraźnie wydzielających się, odrębnych stref zasiedlenia. Wybrany do badań obszar stanowi zwartą i jednorodną całość, będąc jednocześnie składową większego zbioru zjawisk związanych z osadnictwem kultury przeworskiej w obrębie całej doliny Bzury. Same badania nastręczały wiele obiektywnych trudności. Poza ciągle nie zadawalającym stanem opracowań, dochodziły jeszcze informacje o szeregu bardzo ważnych stanowisk bezpowrotnie zniszczonych, odkrywanych przypadkowo, nierzadko jeszcze w XIX i na początku XX stulecia. Pozostałościami po nich są w chwili obecnej jedynie kolekcje zabytków i zdawkowe informacje dawniejszych badaczy. Mają one jednak ważne znaczenie w rekonstrukcji stosunków kulturowych w tym rejonie. Dotyczy to głównie dużych cmentarzysk, takich jak kompleksy w Kęszycach, Sierzchowie czy Kuznocinie. Wszystkie zdobyte materiały autor starał się wykorzystać w jak najpełniejszym zakresie.